www.kerres.nl


Ley en Els Kerres
Ambachtsstraat 4
6461 EW Kerkrade


De site is bijgewerkt op: 16 november 2019.
Reacties: ley@kerres.nl


Vroeger stond op deze site informatie over het in 2010 verkochte Assurantiekantoor Kerres en Hypotheekcentrum Kerkrade.

En nu?

Op advies van een goede vriend ben ik zo’n twee jaar geleden begonnen met het samenstellen van een autobiografie. Inmiddels ruim 300 A4 omvattend. Gezien het erg persoonlijke karakter van de biografie heb ik deze aan slechts enkelen ter inzage gegeven. Onlangs heb ik echter besloten om een zeer klein deel hiervan op deze site te plaatsen.

Daarnaast is er de mogelijkheid een platform creëren om, behalve een uitgebreide stamboom, de geschiedenis van de familie Kerres en haar bedrijfsactiviteiten te bewaren voor het nageslacht.
Een project welk ik niet alleen wil, maar ook niet alleen kan, uitvoeren.

Ley Kerres




Kapelletje Berenbos (Kapelsje Berebusj)

Dit kapelletje, ook bekend onder de namen Mariakapelletje en Kloosterkapelletje, is sinds het in 1846 is gebouwd, talloze malen geschilderd. Zo heb ik in 1976 van de familie Herinx uit Haanrade een door L.Vermeeren gemaakt schilderij gekregen, dat sinds die tijd in onze woning hangt. En enige tijd geleden heb ik van mijn vriend Leo Arets een prachtig schilderij met het zelfde onderwerp gekregen. Dit was afkomstig van zijn overleden ouders, waardoor ik hiermee ook een mooie herinnering heb aan een echtpaar waaraan ik nog steeds met een goed gevoel terugdenk.

Omdat ik in mijn jeugdjaren in de Richerstraat op de Holz in Kerkrade woonde en vaak in de omgeving rondzwierf, kwam ik ook af en toe bij het kapelletje Berenbos. Toen het kapelletje op 18 november 1961 sneuvelde was ik bijna elf jaar oud.
Het is niet mogelijk om het kapelletje te vergeten. In ontelbare woningen kom je het kapelletje op een foto of schilderij weer tegen.

750-jarig jubileum Schutterij St.Sebastianus Herzogenrath
Op 2 juli 2000 waren we namens het St.Catharinagilde met z'n drieën (wijlen voorzitter Frits Sprokel, wijlen vaandrig Alexander Janssen en ik zelf in mijn hoedanigheid van secretaris) aanwezig bij de viering van dit jubileum. Na de gebruikelijke H.Mis in de St. Maria Himmelfahrt Kirche in de Kleikstraße in Herzogenrath, gingen we de Kleikstrasse omhoog richting Mariakapelle (ook wel Pestkapelle genoemd). De jubilerende schutterij had financiële middelen ter beschikking gesteld om dit eeuwenoude kapelletje te laten restaureren. En op die dag werd het opnieuw ingezegend. Een toespraak en een geestelijke welke de wijwaterkwast hanteerde waren onderdeel van het gebeuren. En wij drieën stonden er te staan. Tot er plotseling een gedachte bij mij opkwam, welke ik meteen aan Frits, die naast me stond, doorgaf: “Kapelsje Berebeusj” Deze gedachte hadden in het verleden al velen gehad. En enkelen hadden deze gedachte ook uitgesproken. Onder andere Vicaris Schnackers.

Notulen Bestuursvergadering St. Catharinagilde Kerkrade-Holz op dinsdag 1 augustus 2000
Agendapunt 4 Evaluatie bezoek Herzogenrath zondag 2 juli jl. (gedeeltelijk).
Kapelletje Beerenbosch
Naar aanleiding van de hernieuwde inzegening van het kapelletje in Herzogenrath sprak Ley Kerres een bij Frits Sprokel reeds langer sluimerende gedachte uit: het herbouwen van het kapelletje bij de Beerenbosch. Dit kapelletje is ca.40 jaar geleden, bij een poging het kapelletje te verplaatsen, vernield. Afgesproken is dat een vooronderzoek gedaan zal worden naar de mogelijkheden dit te realiseren. In een later stadium zal dan worden beslist of het projekt tot uitvoering gebracht zal worden.
Verslag: Ley Kerres, secretaris.

Bouw
Het St.Catharinagilde heeft met een aantal vrijwilligers dit project voortvarend aangepakt.

Boekje
Het hele geschiedenis van het oorspronkelijke kapelletje Berenbos en de voortvarende wijze waarop het herbouwproject, vanaf het eerste idee tot en met de realisatie, door onder andere vrijwilligers en sympathisanten van het St.Catharinagilde, is prachtig beschreven door wijlen Frits Sprokel in het boekje De terugkeer van het kapelletje Berenbos. Dit boekje is uitgegeven door het St.Catharinagilde, Kerkrade-Holz in samenwerking met de Stichting Historische Kring Kerkrade.

Helaas
Kort na het initiatief tot het herbouwen van het kapelletje is mijn relatie met wijlen Frits Sprokel ernstig verstoord geraakt. Daardoor zijn mijn naam en mijn opmerking alleen vermeld op bladzijde 11 van het boekje: ...mompelde de toenmalig secretaris Ley Kerres: “Kapelsje Berebeusj.....” In de rest van het project ben ik helaas doodgezwegen.

Tot slot
– Voor velen is het herbouwde kapelletje een plek van rust en troost. Ze gaan er regelmatig langs om er even tot rust te komen of op een of andere wijze met God te praten. In een incidenteel geval wordt er zelfs as van een overledene verstrooid.

Ieder keer als ik bij de Roderlandbaan vlakbij de ingang van Rolduc kom en zie het kapelletje ben ik steeds weer opnieuw een beetje trots.

Terug naar inhoudsopgave


D’r Joep óp d’r maat

Of zoals de officiële benaming indertijd luidde:

Nationale Mijnwerkersmonument

Wie kent het niet?
Bij veel Kerkradenaren staat in hun woning een mini versie van het bekendste standbeeld uit onze regio. Al vele jaren het symbool van Kerkrade. Bezongen in een aantal Kerkraadse carnavalsschlagers zoals “Op d’r maat sjteet d’r Joepemaan en waat op Vasteloavend…”

Iedere keer als ik het beeld zie denk ik weer:
D’r Joep was trots op zijn werk. En wij zijn trots op ózze Joep.

Op 16 juni 1957 werd dit bronzen beeld van de Amsterdamse kunstenaar, van Limburgse origine, Wim van Hoorn onthuld door de toenmalige gouverneur van Limburg Mr. Dr. Houben. Hierbij sprak deze de historische woorden: “Doa sjteet d’r Joep, inge echte koaler”
Aan deze gebeurtenis was een opdracht voorafgegaan: Maak een standbeeld van een mijnwerker op een voetstuk, waar de adeldom van zijn arbeid, zijn stoere kracht, en grootheid als mens worden uitgebeeld.
* Koaler = mijnwerker.

Mijn belangstelling voor d’r Joep is niet alleen te verklaren uit het gegeven dat ik een geboren en getogen dialect sprekend Kerkradenaar ben. Ook mijn interesse in – met name moderne – kunst speelt een belangrijke rol.
In mijn beleving van de beeldende kunst zijn er verschillende stromingen. De traditionele kunst waarbij getracht wordt de werkelijkheid zo getrouw mogelijk weer te geven. Denk hierbij aan Rembrandt, Rubens, Vermeer etc.
De andere stroming probeert meer de emotie, de impressie uit te drukken. Van Gogh is een van de pioniers op dit gebied. Maar denk ook aan Monet, Picasso.
Tenslotte zijn er beeldende kunstenaars welke door middel van hun kunstwerken een politiek of sociaal statement proberen te plaatsen. Ai Wei Wei is hiervan een overtuigend voorbeeld.
Is d’r Joep een goed gelijkende weergave van een mijnwerker? Nee! Dan had men de opdracht niet aan een beeldhouwer moeten geven, maar aan de medewerkers van Madame Tussauds.
Voor mij is d’r Joep een duidelijk voorbeeld van moderne kunst. De emotie is belangrijker dan de exacte weergave. Het beeld straalt de trots en de betrouwbaarheid uit. Hier staat een man waar je op bouwen kunt. Een kerel uit één stuk. Als of hij zeggen wil: Nederlands volk, Nederlandse industrie: “Jullie kunnen op mij rekenen”.
Maar niet alleen het beeld zelf is niet conform de werkelijkheid. Ook het imago welk door het beeld wordt opgeroepen is niet realistisch. De echte mijnwerker, ondergronds te werk gesteld, was een hard werkend arbeider die zijn loon op een vaak levensgevaarlijke wijze onder moeilijke omstandigheden verdiende. En daarvoor vaak met zijn gezondheid betaalde.
Maar wie profiteerden het meest hiervan? De mijnbeambten. Een relatief hoog salaris en erg goede secundaire arbeidsvoorwaarden. Vanzelfsprekend beter dan die van de köaler.

Terug naar inhoudsopgave


Johan Scholtes

15 februari 1920 – 17 juni 1998

Een van de hobby´s van Ley was het ordenen en digitaliseren van het persoonlijk archief van wijlen Johan Scholtes (1920-1998), onder andere verzetsstrijder, secretaris/directeur van het WMC, ereburger van Kerkrade en schrijver van de boekenreeks "Kerkrade in de schaduw der eeuwen". Eindelijk is dit project afgerond. Iedereen heeft nu inzage in het archief van de man zonder wie het WMC nooit zou zijn geworden wat het nu is.

Wie was Johan Scholtes?
Johan is niet de man die het Kerkraadse Wereld Muziek Concours heeft opgericht, maar het wel tot grote bloei heeft gebracht. In 1960 werd Johan de eerste ereburger van Kerkrade.
Oud-WMC-voorzitter Mr. Bert van de Weijer heeft Johan Scholtes omschreven als de architect van het WMC.

Onbekend
Johan beleefde zijn belangrijkste periode bij het WMC tot 1961. Aangezien ik in dat jaar pas tien jaar oud was heb ik géén enkele persoonlijke herinnering aan hem uit die tijd.

Achterachterburen
Sinds januari 1987 wonen wij op het adres Ambachtsstraat 4 in Kerkrade. Achter de tuin van onze achterburen (Familie Kreijen-Wiertz) lag de tuin van het echtpaar Scholtes-Duijkers en de gezusters Duijkers. Laatstgenoemde gezusters (Trautje en Maria) exploiteerden indertijd een winkeltje in religieuze artikelen (kaarsen, wijwaterbakjes etc.). Het winkeltje stond ook bekend als “ 't Hilliejehuusje”.

Contact
Na een jaar of twee ontstond er langzaam contact met Johan, zijn echtgenote en zijn twee schoonzussen. Zo werd onze dochter Seema af en toe uitgenodigd om in hun tuin te komen spelen.
In mijn hoedanigheid van penningmeester van het Catharinagilde bezocht ik Johan later in zijn woning om enkele financiële zaken te regelen. En zo groeide langzaam onze relatie.

Executeur-testamentair
Johan was al jaren bevriend met Frits Sprokel. Frits was, net zoals ik, lid van het dagelijks bestuur van het Catharinagilde Kerkrade-Holz. Toen Johan aan Frits advies vroeg voor iemand die bij zijn overlijden alles zou kunnen regelen en daarbij mijn naam noemde, reageerde Frits positief. En zo werd ik notarieel benoemd tot executeur-testamentair. Tegenwoordig heet dit executeur.

Vriendschap?
Hoewel er steeds meer en intensiever contact tussen Johan en mij was, is de term vriendschap misschien enigszins overdreven. Vanzelfsprekend werden mijn echtgenote Els en ik uitgenodigd voor de boekpresentatie van deel 9 van de serie Kerkrade in de schaduw der eeuwen op 26 november 1988 in de Aula Major op Rolduc. Een serie waarvan ik de overige delen (m.u.v. deel 1 en 2) al in het winkeltje van zijn schoonzussen had gekocht. De delen 1 en 2 heb ik naderhand kunnen kopen bij een boekenantiquariaat in Heerlen.

Overlijden/uitvaart 1998
Bij de uitvaart van Johan heb ik mede namens de familie de leiding gehad over een aantal zaken zoals de contacten met de uitvaartonderneming, de zangeres en de organist.

Graf
Samen met zijn weduwe Finy hebben wij door een kunstenares een grafsteen laten ontwerpen en uitvoeren. Op verzoek van Johan zijn de belangrijkste aan hem toegekende onderscheidingen op zijn grafsteen vermeld. Johan ligt in Kerkrade op het kerkhof bij de St.Lambertuskerk begraven.

Straatnaam
Namens het Catharinagilde heb ik, samen met Valence Verstappen, een verzoek ingediend om een straat in Kerkrade naar Johan Scholtes te benoemen. Tijdens deze openbare hoorzitting was ook Harry Römkens van het WMC aanwezig, die hetzelfde voorstel indiende. De commissie heeft gehoor gegeven aan deze wens en is er een mooie nieuwe straat in de buurt van het bovenste deel van de Holzstraat naar Johan Scholtes genoemd.

Archief
Na het overlijden van zijn schoonzussen en zijn echtgenote kreeg ik de beschikking over zijn archief. Hoewel het woord archief een te mooie omschrijving is voor een grote hoeveelheid brieven en documenten. Wat hiermee te doen?
Niets doen? Dan zou het over een aantal jaren terecht komen in de oudpapier-container. Een boek over Johan schrijven? Dit zou een moeizaam proces worden. Veel energie en geld voor een boek met waarschijnlijk maar een kleine oplage. Daarnaast speelde ook een rol dat er enkele aspecten waren welke misschien niet in het voordeel van Johan zouden pleiten. Blijkbaar waren er enige twijfels over zijn verzetsverleden. Althans over het gewicht welk hieraan toegekend zou kunnen worden. Helaas waren er ook enkele criticasters welke vragen stelden bij de door Johan zelf vermelde onderscheidingen. Uiteindelijk heb ik, als verantwoordelijk executeur-testamentair, gekozen voor een soort compromis.
Alle documenten zijn door mij bestudeerd en geordend. Daarna heb ik alle documenten (ruim driehonderd), op een voor iedereen toegankelijke website geplaatst: www.kerres.nl > archief Johan Scholtes. Per onderwerp zijn de documenten voorzien van korte begeleidende teksten. Alle documenten zijn ook opgenomen bij rode-net.nl, de cultuurhistorische website van de Gemeente Kerkrade.
Begin 2017 heb ik het gehele archief overgedragen aan de Gemeente Kerkrade. Zo kan in de toekomst een eventuele belangstellende over alle originele documenten beschikken. Medio 2017 is ook de originele ingelijste oorkonde bij gelegenheid van zijn benoeming tot (eerste) Ereburger van Kerkrade toegevoegd aan dit archief.

Op mijn werkkamer hangt nog steeds een mooie grote foto van Johan. Ik ben nog steeds trots dat Johan mij indertijd het vertrouwen heeft geschonken om zijn nalatenschap te beheren.

Via een klik op onderstaande link is het complete archief van Johan – meer dan driehonderd documenten- beschikbaar:




Terug naar inhoudsopgave


Familie Kerres


Stamboom van alle kinderen en kleinkinderen van mijn oma en opa Kerres.

Het overzicht is redelijk compleet.

Jan Sebastian
08 juni 1909 – 29 09 1938 (Davos)

Leonard Jozef (Oom Lei, Peetoom van Ley)
Tweelingbroer van Hubertina
04 augustus 1911 (Kerkrade) – 23 Augustus 2001 (Heerlen)
x Maria Wilhelmina Catharina Topeters 21 juni 1914 (Buggunum) – 15 augustus 1973 (Kerkrade)

Jo
1943
x Ank Klinkenberg 1949
Lion 1977

Ika
1944
x Jean Ploumen 1943 – 2015
Annemiek 1973
Mathijs 1976


Frans
1946

Jean
1947
x Ans Greven 1953
Mitch 1990

Ans
1950
x Wim Siepers 1946
Viktor 1982
Raoul 1982


Carola
1952
x Math Palmen 1946 – 2017

Riks
1953
x Ingrid Curfs 1961

Wil
1955
x Frans Hodiamont 1954
Astrid 1984
Marcel 991


Hubertina Wilhelmina (Tante Tina)
Tweelingzus van Leo/Lei
04 augustus 1911 (Kerkrade) – 23 augustus 2000 (Kerkrade)
x Jacob Kuckelkorn 21 maart 1909 (Heerlen) – 19 maart 1938 (Kerkrade)

Willy 08 oktober 1937 (Kerkrade) – 13 juni 2006 (Kerkrade)
x Hannelore Laschet
Petra
x Ger Dovermann


Christiaan Jozef Kerres (Oom Chris)
12 maart 1913 (Kerkrade) – 17 mei 1988 (Kerkrade)
x Maria Dortu 04 september 1914 (Kerkrade) – 26 mei 1995 (Kerkrade)

May
x Marlies Schnackers
Ralph
Michiel


Marie-José
1940 (Kerkrade) – 1993
x Bischeraux Partner Teun Loop
Marc
Guido


Annie
1943 (Kerkrade) – 2015 (Maastricht)
x Wiel Coerver
Desirée
Marcel


Mathias Jozef (Oom Joep)
18 december 1914 (Kerkrade) – 08 maart 1996 (Kerkrade)
x Trautje Lataster 09 september 1916 (Kerkrade) – xx xx xxxx (Kerkrade)

Alma 18 oktober 1937 – 09 oktober 1986
x Frans Schipper

Frans Willem
09 juli 1916 (Kerkrade) – 19 augustus 1916 (Kerkrade)

Anna Maria
09 juli 1916 (Kerkrade) – 03 september 1916 (Kerkrade)

Anna Maria (Tante Ennie)
11 oktober 1917 Kerkrade) – 21 januari 1967 (Helmond)
x Rinus Busink 28 november 1918 – 01 juli 1989 (Kerkrade)

Wilma 1945
x Jac. Van de Weyer

Ria 1946
x Snackers (gesch.)

Marjan 1948 – 1985
x Pijl (gesch.)

Anny 1951 – 2009
x Ger van de Gaar

Ton 1957
x Mulder


Willem Karel (Vader)
29 maart 1920 (Kerkrade) – 26 juli 1968 (Heerlen)
x Mia Curfs 03 februari 1923 (Kerkrade) – 05 juni 2006 (Heerlen)

Mathieu 1945 – 1998
x Conny Bastiaens
Joëlle

Marjo 1946 (Kerkrade) – 1977 (Susteren)

Leo/Ley 1950 (Kerkrade)
x Els Hacking

Jérôme 1982 (Heerlen) – 1993 (Maastricht)
Guillaume
Seema 1986 (Delhi, India) 1987 > Kerkrade


Frans Maria (Oom Frans)
17 november 1921 – 09 juli 2016 (Hagen Dld)
x Christel Meertens 22 juli 1924 (Kerkrade) – 31 mei 1975 (Kerkrade)
x Rosemarie

Jos 1955
x Joan van het Veld
Machiel
Martijn


Milly 1957
x Emiel Lataster
Yannick
Susette
Frédérique


Hubert Jozef
30 juni 1924 (Kerkrade) – 30 augustus 1944 (Buchenwald)

Maria
22 november 1925 (Kerkrade) – 22 november 1925 (Kerkrade)

Karel Willem (Oom Karel)
03 juli 1927 (Kerkrade) – 05 januari 1995 (Kerkrade)
x Agnes Kasten 03 oktober 1939 (Kerkrade) – 22-08-2002 ?
Rob 1965
x Claudia

Jolanda 1967
x Otto Leers
Levi

Antoon Johan Maria (Oom Teun)
31 december 1928 (Kerkrade) – 19 december 1999.
x Mia Meertens 1935 (Nieuwenhagen)

Ine x Frans Schormans
Jolie
Ger 1961 – 1999
Paul x Marie-José Heltzel
Mike
Gillian


Angeline x Hub van Laar
Lars
Bente

Maria Anna (Tante Marianne)
20 juli 1931 (Kerkrade) – 04 juli 1990
x Wiel Laschet 29 juni 1929 – 08 oktober 1997

Karel x Ilona Vletzke

Lilian
x Ruud van Loo (gesch.)
Anouk
Jules


Miriam
x René van Drunen
Joëlle
Emelie +
Yorrick
Zoë


Terug naar inhoudsopgave


Gedachtenisprentjes van Oma en Opa Kerres

Oma Kerres
Gedenkt in Uw H.H. Missen en in uw gebeden de ziel van zaliger

Maria Hubertina Frusch

echtgenote van

Mathias Jozef Kerres

Lid van de Moedervereniging en de Sacramentsbroederschap

Zij werd geboren te Horbach 5 april 1889, en overleed 9 februari 1949, voorzien van de H.H. Sacramenten der Stervenden, in het St.Jozefziekenhuis te Kerkrade.

Een vrome moeder is een der grootste genaden die God aan een mens geeft. In al haar eenvoud was deze vrouw een hoogstaande moeder.
Wat 'n zorg heeft zij gedragen en wat 'n werk heeft zij verricht voor haar huis – rusteloos was zij bezig, met ledige handen zat zij nooit. En dan haar grote en innige moederliefde! – Maar een verlangen kende zij: haar kinderen gelukkig te zien.
Mijn lieve echtgenoot, ik moet u gaan verlaten, het offer valt u zwaar, want wij waren immer één.
Mijn dierbare kinderen en kleinkinderen, blijft moeders lessen steeds getrouw, blijft elkander liefhebben, zorgt goed voor vader en bidt voor mij.
Moeder, wij danken u voor alles wat gij voor ons deed, door uw arbeid, uw gebed en uw liefde.
Wij vergezellen u in de geest, met onze gebeden.
Terwijl 5 kinderen haar voorgingen naar de hemel, bidden op moeders graf haar echtgenoot, uw 7 zonen, 3 dochters, 4 schoondochters, 1 schoonzoon en 14 kleinkinderen en vragen ook uw gebed voor haar zielerust.

Moeder Maria, bid voor haar.



Opa Kerres
In Uw gebeden en H.Misoffer wordt aanbevolen de ziel van zaliger

Mathias Jozef Kerres

weduwnaar van

Maria Hubertina Frusch

Lid van de Derde Orde
Aux.lid v.h. Maria Legioen
Pionier v.d. R.K. Werkliedenver.
Oud-Wethouder van Kerkrade
Ere-Voorzitter v.h. Groene Kruis
Lid v.d. Raad van Regenten v.h. Ziekenhuis
Buitengewoon bestuurslid v.d. harmonie St.Pancratius
Lid v.d. Fed.van Muziekgezelschappen
Begiftigd met de medaille Pro Ecclesia et Pontifice

De dierbare overledene werd geboren in Eijnatten (België), 15 dec. 1884, Hij ging over naar het eeuwige leven 6 dec. 1960, na een korte ziekte in het St.Jozef-ziekenhuis te Kerkrade.
Veelzijdig was de activiteit van deze man, die zich een grote vriendenkring verworven heeft door zijn goedheid en offervaardigheid.
Een diepe religieuze overtuiging droeg hij uit in zijn omgeving, in de jaren, dat hij nog vitaal en geestdriftig was, tot eer van God en tot heil van zijn medemensen.
Geen wonder dat de Kerk hem heeft willen eren met de hoge onderscheiding pro ecclesia als een strijdbaar persoon, die een voorbeeld was voor zijn medemensen.
Met recht kan hij tot zijn vele kinderen en familie zeggen: Ik heb U een voorbeeld gegeven.
Volgt dit na, dan gaat het U goed in het leven. Moge de goede God hem voor zijn vruchtbaar leven de onderscheiding, dat hij opgenomen wordt bij de uitverkorenen in de hemel.
Hij ruste in vrede.


Terug naar inhoudsopgave


Mijn vader

Onderstaande tekst is slechts het begin van het hoofdstuk welk ik aan mijn vader heb gewijd.

Geboorte
Mijn vader werd op 29 maart 1920 geboren in Kerkrade.

Zijn familie
De ouders van mijn vader
Mathias Jozef Kerres
15 december 1884 Eijnatten (Belgié) – 6 december 1960 Kerkrade
gehuwd met
Maria Hubertina Frusch
5 april 1889 Horbach (Duitsland) – 9 februari 1949 Kerkrade

Bij mijn geboorte was Oma Kerres al bijna twee jaar overleden. Van mijn moeder heb ik altijd begrepen dat dit een lieve, zorgzame en godsvruchtige vrouw is geweest.
Opa Kerres is natuurlijk een heel ander verhaal. Behalve dat hij, als goed katholiek, voor een grote kinderschare had gezorgd (in eerste instantie vijftien nakomelingen) was hij erg actief als ondernemer. Het garagebedrijf, taxibedrijf, transportbedrijf hadden allemaal hun wortels in zijn activiteiten. Ook zijn maatschappelijke activiteiten hadden een vrij unieke omvang. Zijn gedachtenisprentje vermeldde onder andere: Oud-Wethouder van Kerkrade, Ere-Voorzitter van het Groene Kruis, Lid van de Raad van Regenten van het Ziekenhuis, Buitengewoon bestuurslid v.d. harmonie St.Pancratius, Lid v.d. Federatie.van Muziekgezelschappen en begiftigd met de medaille Pro Ecclesia et Pontifice.
Opa overleed kort voor mijn tiende verjaardag.

Broers, zussen en hun partners
– Jan 1909 – 1938 Overleden in Davos
– Leo* 1911 – 2001 Marieke Topeeters 1914 – 1973
– Tina* 1911 – 2000 Jacob Kuckelkorn 1909 – 1938
– Chris 1913 – 1988 Mia Dortu 1914 – 1995
– Joep 1914 – 1996 Trautje Lataster 1916 – 19??
– Frans Willem* 1916 – 1916
– Anna Maria* 1916 – 1916
– Ennie 1917 – 1967 Rinus Busink 1918 – 1989
– Frans 1921 – 2016 Christel Meertens 1924 – 1975
– Hubert 1924 – 1944 Overleden in Buchenwald
– Maria 1925 – 1925
– Karel 1927 – 1995 Agnes Kasten 1939 – 2002
– Teun 1928 – 1999 Mia Meertens 1935 –
– Marianne 1931 – 1997 Wiel Laschet 1929 – 1997
* Tweelingen

Kinderen
– May (Mathieu, 1945-1998)
– Marjo (1946-1977)
– Leo (Ley, 1950)
Er waren géén kleinkinderen tijdens zijn leven.

Zijn ex-echtgenote
– Mia Curfs (1923 – 2006)

Zijn jeugd
Aangezien mijn vader 50 jaar geleden overleden is en van zijn broers en zusters, zwagers en schoonzussen, ex-echtgenote, zijn drie kinderen nu (mei 2018) alleen een schoonzus en ondergetekende in leven zijn, is het allesbehalve eenvoudig om zijn jeugd te beschrijven. Tel daarbij op dat ik relatief weinig en maar kort contact met mijn vader heb gehad. Naar mijn weten is er géén schriftelijk documentatie beschikbaar. Dan is schrijven van een biografie bijna onbegonnen werk. Maar toch een poging waard. Het pand waar mijn vader opgroeide, Bleijerheiderstraat 12 Kerkrade was een gecombineerd woonhuis-bedrijfspand. Het gezin bestond uiteindelijk uit vader, moeder en twaalf kinderen (Oorspronkelijk vijftien, maar drie kinderen zijn al zeer jong overleden.) En blijkbaar heeft nog enige tijd de grootvader van mijn vader deel uitgemaakt van dit huishouden. Een zekere Leonard Kerres (geboren10 maart 1856 in Vetschau, overleden 15 juli 1928 te Kerkrade). Mijn vader heeft dus de directe nabijheid van zijn grootvader tot zijn achtste levensjaar mogen ervaren. Deze Leonard Kerres is zeer waarschijnlijk de naamgever van mijn peetoom (Oom Leo/Lei) de broer van mijn vader, en dus indirect ook de naamgever van mijzelf. Gezien het feit dat mijn vader ooit op examen is geweest voor het Associatiediploma boekhouden (Praktijkdiploma Boekhouden), welk hij overigens nooit behaald heeft, lijkt het mij niet onwaarschijnlijk dat hij na de lagere school (enige jaren) Mulo-onderwijs heeft gevolgd. Ergens in de jaren 1953, 1954 heeft mijn vader thuis in de Richerstraat zelf een varken geslacht. Dit past goed bij mij herinnering dat hij vroeger bij een slager (Erdwig?) gewerkt zou hebben.

Vrijgezellentijd
Een van zijn jeugdvrienden was de exploitant van de friture op het Dr.Ackensplein op Bleijerheide/Pannesheide). Deze had voldoende pecunia om samen met mijn vader en een andere vriend regelmatig gezellig op stap te gaan en de bloemetjes buiten te zetten. De enige bij mij bekende andere hobby van mijn vader was (amateur-)boksen. Hij bezocht regelmatig de boksschool van Sjaak Hendricks in de Bockstraat Kerkrade-Holz.

Bedrijfsactiviteiten in huize Kerres
Het heeft mij erg veel moeite gekost om de paragraaf over de bedrijfsactiviteiten van mijn vader te kunnen schrijven. Het is niet geheel compleet en en zeer waarschijnlijk historische niet geheel correct. Aangezien het echter géén biografie over mijn vader is, maar een biografie over mijn relatie tot mijn vader, ervaar ik dit niet als onoverkomelijk euvel. Een belangrijke oorzaak is het feit dat de vader van mijn vader (mijn grootvader) als een soort godfather het gezin aanstuurde. Een rol die in erg beperkte mate door oom Chris is overgenomen. Zo werd er in een bepaalde situatie door hem beslist dat een tweetal kinderen een voorschot op hun erfenis moesten nemen om een ander (gefailleerd) kind te helpen. En de terugbetaling? Helaas! Ook waakte hij ervoor dat niet welgevallige informatie binnenshuis bleef. Kinderen en aangetrouwden behoorden hierbij duidelijk niet tot de inner circle. De benedenverdieping van het pand Bleijerheiderstraat 12 werd naderhand gebruikt voor allerlei aan auto’s gerelateerde activiteiten. Vaag kan ik me opmerkingen herinneren dat op dit adres als een van de eersten in Kerkrade ziekenvervoer en taxidiensten werden georganiseerd. De taxi-activiteiten zijn naderhand voortgezet door een broer van mijn vader Karel. Taxi Kerres, naderhand overgegaan in Citytax. Naderhand kwamen hier de vrachtauto‘s bij. Na de tweede wereldoorlog kwam een en ander in een stroomversnelling.

Bij zijn broer Chris
Mijn vader werkte in de tijd na de tweede wereldoorlog enkele jaren als boekhouder op kantoor van het bedrijf van zijn broer Chris. Deze vervoerde, met behulp van enkele, van het Amerikaanse bevrijdingsleger overgenomen, FWD-vrachtwagen (Front-wheel drive) split. Deze split was vermalen steen van puin uit het in de oorlog verwoeste Aken. Het diende onder andere als onderlaag voor het asfalt bij de wegenbouw. In 1949/1950 gingen de beide broers ieder hun eigen weg. Chris begon met een garagebedrijf, welk in 1955 het dealerschap van Renault kreeg toegewezen.

Eigen bedrijf
Mijn vader is op 1 januari 1949 begonnen met zijn eigen bedrijf:
Bouw- en wegenbouwmaterialen W.K. Kerres.
Profiterend van de wederopbouw na de 2e wereldoorlog, had hij al snel een goed renderend bedrijf. De handel in split en later ook in Aroda. Dit laatste was een soort rode gravel welke werd gewonnen in het stadsdeel Rothe Erde in Aken. Overigens is deze schrijfwijze correct: het een historische benaming. Dit product werd gebruikt voor (althans zo stond het op de reclameborden van het bedrijf van mijn vader) tennisvelden, athletiekvelden en sportvelden. Mijn vader deed hier veel zaken met zijn Duitse handelspartner: Karl Schmidt. Een van de weinige vrienden in zijn leven. Deze Herr Schmidt heeft mij na de dood van mijn vader nog opgezocht in Hoeve de Aar in Heerlen, waar ik toen werkzaam was. Begonnen met drie vrachtwagens (Krupp!) breidde hij zijn vrachtwagenpark gestaag uit. Volgens mijn herinnering had hij op een gegeven ogenblik een wagenpark van minimaal vijftien vrachtauto’s. Zijn financiële middelen leende hij van een bank (Nederlandsche Credietbank in de Oranjestraat Kerkrade).

Mijn herinneringen
De garage
Deze was groot, smerig en er stonden altijd wel een of meerdere vrachtauto’s waaraan werd gewerkt. Oom Frans, een van de broers van mijn vader woonde naast de garage. Hij fungeerde als chef de garage. Een zoon van mijn peetoom Lei, toevallig ook een Frans, werkte als hulpje in deze ruimte. Van de vrachtwagenchauffeurs zijn mij alleen de namen Theo Nieuwenhuizen en Jo Eck bijgebleven. Met laatstgenoemde ben ik eens een dag mogen meerijden op zijn vrachtauto.
Kantoor
De kantoorruimte kan ik me nog relatief goed herinneren. In de eerste jaren werkte daar een meisje. (IndischAmbonees? ) Molly geheten. Volgens mij werd zij opgevolgd door juffrouw Backhuis. Ook lichtgetint. Zij woonde in de flats van de verlengde Nummer 2 straat. Ook een zekere mijnheer Schipper was er werkzaam. Deze woonde boven de woninginrichtingszaak Göckemeijer (thans Weusten) in de Einderstraat. Sjir Goltsteijn kan ik me nog goed herinneren. Een keurige jongeman met een gymnasiumdiploma. Hij is later overgestapt naar de Gemeente Kerkrade waar hij het tot referendaris heeft geschopt. Helaas is hij niet erg oud geworden. En dan was er Willy Kuckelkorn, zoon van de zus van mijn vader: weduwe Tina. Willy was na de Mulo opgeroepen voor militaire dienst (Cavalerie, tanks) en was daarna werkzaam op het kantoor van mijn vader. Plastic thermometer De enige fysieke herinnering aan het bedrijf van mijn vader is een relatiegeschenkje: een kleine plastic thermometer: vlapunt vormig, 13 centimeter hoog en boven 7 centimeter breed. Tekst : Bouw- en wegenbouwmat. W.K. Kerres – Kerkrade Tel. 2948 – 3672
Twee telefoonaansluitingen? Twee telefoonnummers!

Ter nagedachtenis aan


Willem Karel Kerres


Geboren 29 maart 1920 te Kerkrade, overleden na gesterkt te zijn door het H. Sacrament der Zieken, op 26 juli 1968 in 't De Weverziekenhuis te Heerlen.

Hij werd te rusten gelegd, na een plechtige eucharistieviering op 31 juli 1968 op het r.k. Kerkhof te Bleijerheide.

Vrij plotseling ging hij van ons heen. Wij aanvaarden Gods heilige Wil en vertrouwen dat hij van God de beloning zal ontvangen voor zijn diensten die hij stelde voor zijn kinderen, familieleden en ondergeschikten. Ons leven gaat verder. ok zijn leven gaat door. Want “Wie in mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid.” Deze belofte van de Heer gaat nu voor hem in vervulling, Beminde kinderen en familieleden; veel dank voor alles waarmee jullie mij steeds omringden. Ik ben jullie nu voorgegaan, maar wacht op jullie totdat wij allen straks, maar nu voorgoed, eindelijk samen gelukkig verenigd zullen zijn in eeuwige vreugde.

Voor de innige deelneming, betoond bij het overlijden en de begrafenis van onze dierbare en beminde vader, broer en schoonbroer
Willem Karel Kerres

betuigen wij U onze oprechte dank.
Kinderen Kerres


De plechtige Zeswekendienst heeft plaats op zaterdag 7 september a.s. om 9 uur in de parochiekerk van de H. Maria Goretti te Kerkrade-Nulland.

Terug naar inhoudsopgave